Fjöruferð

Skólinn hennar Lindseyar fer í fjöruferð til Burnham-on-Sea á hverju ári og í ár er sá dagur í dag.

Alison var búin að plana að fara með Lindsey en það er búið að vera svo tvísýnt með veðrið uppá síðkastið að þær hafa verið óákveðnar um hvort þær færu nokkuð. En það var engin rigning í morgun og spáin alveg sæmileg, nokkuð þurt en samt skýjað og vindasamt, þannig að þær lögðu í það. Ég veit ekkert hvernig þær hafa það því síminn hennar Alison er dauður (það gleymdist að hlaða hann) en vonandi eru þær að skemmta sér. Mér sýnist á web cam myndinni að það er sól þar þessa stundina.

En svo á allt aðra hluti...

Ég var að vafra um netið um daginn og rakst á video á TED.com þar sem Hans Rosling talar um hvernig hann hefur komið upplýsingum um fátækt og aðra hluti í myndrænt form sem er auðvelt að skilja. Hugbúnaðurinn sem hann hannaði var svo nýlega keyptur af Google sem gerði hann aðgengilegann á netinu. Horfiði á video-ið fyrst og prufið svo Trendalizer frá Gapminder. Það er margt þar sem kemur á óvart.

Tölvudrasl

Sem betur fer gerist það ekki oft að tölvur fari í skapið á mér, sem er eins gott því ég verð að umgangast þær á hverjum degi, en ég var orðinn ansi pirraður seinnipartinn í dag.

Talvan mín tók uppá þeim óskunda snemma í morgun að neita tengingum í gegnum vafarann hvort sem það var á netið eða einhverstaðar annarstaðar á servum í fyrirtækinu þar sem ég er að vinna. Tengingar á gagnagrunna virkuðu illa líka.

Ég mætti í vinnuna klukkan átta í morgun og byrjaði strax að reyna að leysa úr þessu og ég var að finna ástæðuna. Það tók mig næstum því tíu klukkutíma, en ég var ekki á því að hætta. Ástæðan á endanum var einhver hugbúnaður sem fyrirtækið mitt hafði setti á tölvuna þegar hún var ný til að fylgjast með netnotkun og einhvernvegin hafði hugbúnaðurinn truflast eitthvað og neitað mér að tengjast neinu. Ég var búin að prufa allt sem mér gat dottið í hug og var að íhuga síðasta úrræðið, að endurhlaða XP.

Sem betur fer fór allt vel.

---

Á meðan íslendingar eru að sólbrenna í góða veðrinu erum við í Bretlandi að drukkna í allri þessari rigningu. Það ætlar bara ekkert að hætta að rigna. Allt komið á kaf og flóð og vandræði útum allt.

En ég er samt viss um að þegar/ef það hættir að rigna þá verður farið að kvarta yfir vatnsskorti. Það þarf alltaf að kvarta yfir einhverju.

Sofið með ljónum og tígrisdýrum

Héðan er það helst að frétta að Hávar fór í reisu með skátunum á föstudagskvöld og við eigum von á honum til baka seinnipartinn í dag. Þeir fóru til West Midlands Safari Park til að skemmta sér og svo ætluðu þeir að tjalda í túni við hliðina á ljónasvæðinu. Það var mikið grín gert að því að þeir ættu að sofa inn á ljónasvæðinu og skiftast á að standa vörð. Við höfum ekki heyrt af honum en vonandi var gaman hjá þeim. Þeir eru eflaust haugblautir því það er búið að rigna alla helgina.

Þá er England loks orðið reyklaust. Bann við reykingum á almennum stöðum fór í gang klukkan 6 í morgun. Engin reykjafýla í fötunum þegar komið er heim af pöbbunum.

Lífið hér í Englandi er eins og að lifa í spennusögu með allar þessar hryðjuverkaárásir/tilraunir á helginni, í London og á flugvellinum í Glasgow. Fjölskyldan mín er með miklar áhyggjur af þessu því ég er alltaf að ferðast.

Sumarfrí - Loksins

Þá erum við loksins komin með plan fyrir sumarfríið okkar.

Við höfum verið í vandræðum með að finna eitthvern stað sem okkur langar til og getum varið á því það varð að vera skifti á "timeshare" íbúðinni okkar. Okkur langaði mikið til að fara til Skotlands en það var ómögulegt að finna neitt þar og það var ekkert að hafa í Frakklandi eða á Spáni heldur, nema á Kanaríeyjum en við vildum ekki þangað.

Við vorum búin að panta tveggja vikna frí í ágúst frá vinnuni en ekkert gekk að finna stað fyrir okkur og við vorum farin að hafa áhyggjur af því.

Það kom upp möguleiki fyrir nokkrum vikum að fara til Ungverjalands og okkur var farið að hlakka mikið til en þá kom í ljós að íbúðin þar var of lítil fyrir okkur fjögur. En svo á síðustu helgi fanst stærri íbúð á sama stað þannig að allt er komið í gang og við erum byrjuð að plana ferðina.

Við ætlum að fljúga til Vínarborgar og keyra þaðan til Ungverjalands. Staðurinn sem við fengum er við Balaton vatn og þar ætlum við að slappa af og skoða nágrenið. Við ætlum í helgarreisu til Budapest og við skreppum trúlega til Croatia og Serbia sem eru ekki langt frá. Eftir tvær vikur þarna förum við til baka til Vínar og verðum þar í 3 daga áður en við höldum heim á leið.

Alison fór á bókasafnið í gær og fékk nokkrar bækur um Ungverjaland sem ég er byrjaður að lesa því maður verður að vita eitthvað um landið sem maður er að heimsækja.

Loksins getum við farið að hlakka til að fara í sumarfrí.

Blautir dagar koma og fara

Það er búið að vera ansi blautt á okkur síðustu vikurnar þannig að það hlýtur að vera gott veður á Íslandi. Ég vona að það sé líka gott veður í Noregi þar sem mamma og Ragnheiður eru að stússa sig á fornmanna slóðum.

Ferðin til Manchester í morgun var frekar háskaleg, mikil umferð og það rigndi stanslaust. Þurkurnar höfðu varla undan.

Einhvernvegin hélst hann þurr mestmegnið af deginum í gær. Jóhanna, systurdóttir Alison var að ferma sig.

Þetta var tvöföld athöfn. Fyrst var hún "babtised" heima hjá prestinum þar sem henni, og öðrum, var dýft í vatn (sundlaug í bakgarðinum) og seinna var það svona samskonar kirkju ferming og á íslandi, þó ekki með neinum veisluhöldum eftirá.

Ekki fann ég þó fyrir neinum heilagleika, fannst það alveg vanta þó að ég sé ekkert sértstaklega trúaður. Venjulega þegar maður fer í kirkju þá líður manni vel eftirá en það var eitthvað of mikið af leikaraskap og halelúja dóti. Mér fannst ekkert sérstaklega gaman að þessu. Kanski var það bara ég.

þrettán

Hvað er það með töluna 13 sem lætur menn trúa að hún valdi ólukku?

• Á leiðinn heim frá Glasgow í gær sat ég í 12. sætisröð og ég tók eftir að það var engin röð númer 13 heldur var röð 14 fyrir aftan mig.
• Á nýju skrifstofunni í Manchester (sem ég hef ekki séð ennþá) vildi engin sitja við borð númer 13, þannig að ég tók það.
• Við búum í húsi númer 14 en það er ekkert hús númer 13 í götunni heldur er það kallað 12a.

Ég tékkaði aðeins á þessu og auðvitað kemst maður að því að:

• Við síðustu kvöldmáltíðina voru 13 að borði og Jesú var svo krossfestur á föstudaginn 13.
  
• Í norrænum goðasögum fór Loki óboðin í matarboð fyrir 12 og olli dauða Baldurs.
  
• Í apríl 1970 var Apollo 13 á loft klukkan 13:13 (mið Ameríku tími) og 13. Apríl sprakk súrefnistankur um borð.
• o.s.f.v. o.s.f.v. o.s.f.v.

Það er auðvitað hægt að draga ályktanir af öllu sem maður sér og heyrir og ef úrtakið er nógu stórt (sem það er) er hægt að koma með svörin sem maður vill heyra. Ef svarið er "13 er ólukku númer" þá er bara að finna ólukkulega hluti sem gerðust þann 13. eða þar sem 13 manns voru saman komin eða manneskjan hafði 13 bólur á rassinum eða eitthvað álíkt.

Algert rugl!

Mýrin

Ég var að klára að lesa Mýrina eftir Arnald Indriðason í gærkvöldi.

Mamma lánaði mér bókina þegar hún kom til Glasgow í síðustu viku. Mér fanst sagan stórgóð og hún hélt spennunni vel. Það var líka gaman að lesa sögu á íslensku því það eru orðin nokkur ár síðan ég gerði það síðast.

Núna langar mig bara að sjá myndina!

En er það ekki skrítið hvað bækur eru dýrar á Íslandi?

Á netinu get ég fengið hana á íslensku hjá edda.is fyrir 1,782 krónur en á amason.co.uk get ég fengið enska útgáfu á £1.19.

Er eitthvað vit er í þessu?