Eighties Night

Við Alison áttum 17 ára brúðkaupsafmæli á laugardaginn síðasta.

Reyndar eigum við tvö slík á hverju ári, það fyrra 7. Október þegar við giftum okkur í Holti og það seinna 10. Nóvember þegar við létum blessa okkur hér í Englandi.

Það er kanski eins gott, því við gleymum venjulega því fyrra og rétt munum eftir því seinna. Þetta minnisleysi ágerist með aldrinum :)

En á laugardaginn fórum við út með nokkrum vinum á "Eighties Night", þar sem við fengum okkur að borða og svo var svona diskó á eftir þar sem var spiluð tónlist frá þegar við vorum unglingar.

Með öðrum orðum, tónlist frá áttunda áratugi síðustu aldar.

Það hljómar eins og það sé voðalega langt síðan - á síðustu öld...

En tónlistin var ekki alveg við allra hæfi. Ég man til dæmis ekki eftir því að öll tónlist frá þessum áratugi hafi verið með Duran Duran og Erasure. Það var örugglega eitthvað annað spilað inn á milli. Og það voru örugglega einhverjar grúppur sem sem höfðu alvöru trommara í staðin fyrir trommuheila á lyklaborðinu.

En það var svosem ekki tónlistin sem maður fór þangað til að skemmta sér við heldur félagskapurinn: Guðrún og Magnús, Bob og Yvonne og Sue og Richard. Takk fyrir kvöldið. Það var heppni að barinn var svotil hljóðeinangraður.

Sue og Richard gistu hjá okkur yfir nóttina því þau búa fyrir norðan Birmingham.

Einu ári eldri (eða kanski ekki)

Venjulega yrði ég einu ári eldri á þessum degi en ég er búin að lifa í þeirri trú og vissu að ég varð 42 á síðasta afmælisdegi mínum þannig að í dag er ég 42 ára - aftur!

Já, ég veit, ég kann ekki að reikna en ég hugsaði bara aldrei út í það. En það er ágætt að að vera á sama ári aftur. Tíminn líður svo hratt að það gæti gerst að það hægði aðeins á hlutunum.

Hér er búið að vera þetta fína haustveður, milt og fallegt. Haustlitirnir eru mála landið í grænum, gulum, rauðum og brúnum litum.

Við fórum í leikhús í gær til að sjá Hávar á sviði. Það var mjög gaman. Fyrsta sýningin var í fyrradag og sú síðasta í dag. Reyndar verða þær tvær í dag, ein seinnipartin og önnur í kvöld. Hér er mynd af honum með andlitsmálninguna í gærkvöldi.

Lindsey er með vinkonu úr skólanum í heimsókn. Hún fór með okkur á sýninguna og gisti nóttina. Núna eru þær að dansa eitthvað sem þær hafa lært í dansskólanum.

Hrekkjavakan var um daginn og við Lindsey skárum út pumpkin í tilefni dagsins.

Hálfannarfrí

Eins og minntist á síðast hafa krakkarnir verið í hálfannarfríi frá skólanum þessa vikuna og það hefur lent á Alison að þeysast með þau út og suður.

Lindsey fór á námskeið í dansi í nokkra daga (sem hún hefur gert áður) og Hávar hefur verið önnum kafinn við að æfa fyrir leikritið sem hann er í.

Á meðan hef ég verið í Manchester á kafi í vinnu. Ég ætlaði að koma heim á miðvikudaginn en það var bara svo mikið að gerast að ég komst ekki heim fyrr en seint í gærkveldi. Í dag er ég að vinna heima en hér er tómt hús. Hávar er einhverstaðar úti með félögum sínum og Alison tók Lindsey og nokkra vini hennar í bíó.

Það er aldrei stoppað.

Slæm íþróttavika

Þetta er búin að vera slæm vika fyrir Breska íþróttamenn. Fyrst töpuðu þeir fyrir Rússum í fótbolta, á laugardaginn létu þeir í lægra haldi fyrir Suður Afríku í rúgbý, og svo fór agalega fyrir Lewis Hamilton á sunnudaginn þegar hann náði ekki að verða heimsmeistari í F1.

En ég skemmti mér vel.

Ég fylgist venjulega ekki með íþróttum en ég horfði á England - S-Afríku spila rúgbý og hafði æðislega gaman af. Hávar fylgist aðeins með og hann útskýrði fyrir mér reglurnar og þetta var stórskemmtilegt. Almennilegt mannasport, engar væluskjóður eða leikarar sem þykjast detta, eins og er í Enska fótboltanum.

Í gær, sunnudag, fórum við með Ron tengdapabba til Kinver í göngutúr í fallega haustveðrinu. Þar eru rústir af "hellahúsum" sem var búið í þangað til 1965.

Þegar við komum heim var F1 að byrja og ég horfði á keppnina með Ron. Þetta var fyrsta F1 keppnin sem ég hef séð þetta keppnistímabil og það var gaman að fylgjast með þó að Hamilton hafi ekki unnið.

Krakkarnir eru í hálfannarfríi þessa viku.

Flautueigandi

Það er bráðum orðið eitt ár síðan Lindsey byrjaði að spila á þverflautu. Fyrst tókum við eina á leigu í fáeina mánuði því við vildum ekki eyða stórum fúlgum í eitthvað sem hún myndi missa áhugann á. Svo fengum við gamla flautu að láni frá vinkonu Alison, og Lindsey hélt áfram að læra og spilar núna lítil lög. Hún æfir ekki mikið heima en þó svona aðeins og svo fær hún smá kennslu í skólanum, einu sinni í viku.

Á helginni tókum við okkur til og keyptum handa henni splunkunýja þverflautu og hún er svo ánægð með hana. Og það verður að segjast að hún hljómar mikið betur en gamla lánflautan.

Það verður að halda henni við. Hún er sú eina í fjölskyldunni sem spilar á eitthvað hljóðfæri.

Hávar var ekki mikið heima þessa helgina. Einn af vinum hanns úr leiklistarhópnum átti afmæli og hann var þar mestalla helgina. Á meðan héldum við Alison áfram að undirbúa veggina í húsinu. Hún er búin að finna einhverja verkmenn sem geta gert það sem við viljum svo nú er bara að plana hlutina svo þeir geti gerst.

Tímamót

Þá er sá tími á enda að ég sé sá stærsti í þessari fjölskyldu okkar.

Ég var að mæla Hávar áðan og við erum jafnháir, 188cm (6' 2'' á enskann máta).

Um jólin verður hann orðinn stærri en ég og farinn að líta niður á hann pabba sinn.

Asni, álfur, bjálfi...

Voðalega var ég vitlaus í gær.

Fór að heiman án þess að taka peningaveskið með mér.

Fattaði ekkert fyrr en ég var komin á hótelið, þar sem ég stóð og gramsaði í vösum og töskum en fann náttúrulega ekkert veski. Sem betur fer veit fólkið á hótelinu hver ég er, eða allavega að ég gisti hjá þeim í hverri viku, þannig að ég fæ að gista og borða.

Á meðan situr veskið á sínum vanastað heima.