Gold

Um dagin skrifaði ég undir lista á netinu til að mótmæla hugmyndum um að hafa GPS tæki í öllum bílum og skattleggja svo mannskapinn fyrir hvað þeir keyra mikið. Þetta var á vefsíðu forsetisráðherraembættisinns og það er hellingur af undirskriftasöfnumum þar og ekki allar jafn alvarlegar.

Hér er ein skondin. Þeir vilja að þjóðsöngnum verði breytt og í staðin fyrir "God safe the Queen" verði hann "Gold" með Spandau Ballet.

We, the people of Britain, feel that our current National Anthem has lost a bit of its sparkle.

When we are confronted by the rare occasion of us winning a medal at the Olympics, we all have to mumble through "God Save The Queen", well God help us in 2012!

We would thereby like to table the suggestion that we change the National Anthem to something more modern and appropriate and that will re-invigorate our pride.

What we specifically want to see, is that the National Anthem be changed in favour of "Gold" by Spandau Ballet.

Further, we would like our National Olympic Committee to decree that Tony Hadley is the only person permitted to handle medal ceremonies where the National Anthem is played.

We don't mind what he wears when he does this, but preference is given towards a a gold colured suit.

Sincerely,

Hvað fynnst ykkur um það? Eða þessa?

Spítalaferð

Littla skvísan hún Lindsey meiddi sig á einum fingri í skólanum í gær. Ég veit ekki hvernig það gerðist en klukkan níu í gærkvöldi hringdi Alison í mig og sagði að hún væri að fara uppá spítala með hana því hún væri svo slæm. Svo skuttlaði hún Hávari til Ben (vinur hans úr skólanum) þar sem hann gisti yfir nóttina.

Á spítalanum fór hún í rönkenmyndatöku en það var ekkert brotið. Allt þetta tók sinn tíma og það var komið miðnætti þegar hún hringdi í mig aftur til að láta mig vita að hún væri komin heim, loksins.

Lindsey fór ekki í skólan í morgun, hún var voða þreytt og kvartaði yfir fingrinum. En fingurinn jafnaði sig fljótlega og núna er hún með tvo skólavini í heimsókn.

Ratvísir skátar

Hávar kom heim klukkan hálf tólf í morgun, dauðþreyttur en hafði skemmt sér vel. Skátarnir plönuðu gönguleiðina um daginn í gær og lögðu svo af stað klukkan 6 um kvöldið þegar það var farið að skyggja. Leiðin var 6 mílur (næstum því 10 kílómetrar) og um skóglendi þannig að það var erfitt fyrir þá að rata en það var það sem þeir voru að æfa, ratvísi með áttavita og kort um miðja nótt. Þeir voru komnir heim klukkan tíu og hópurinn hanns var sá fyrsti til baka.

Fötin hans og skórnir voru haugdrullug. Þeir höfðu lent í einhverri svaka drullu og þurftu að vaða í gegn.

Ekki sváfu þeir mikið um nóttina, ekki nema 3 klukkutíma, þannig að þegar hann kom heim gat hann varla staðið í fæturna. Hann fór í rúmið um þrjúleitið og svaf fram undir kvöldmat.

Unglingatal

Unglingar tala allt annað tungumál en aðrir, það er á hreinu.

Ég skuttlaði Hávari og vini hanns, Luke, í skátaskálann snemma í morgun og þeir voru að spjalla sín á milli um tölvuleik eða eitthvað svoleiðis:

"Ertu búin að veiða Plessicorinn?", spyr Luke um leið og hann kemur inn í bílinn.

"Já, ég náði honum í gær", svarar Hávar, "og ég þurfti bara 6 Tinglab skot. En svo fór ég inní dimma skóginn og fann 4 Rumtam ber; þú veist að þau gefa þér extra kraft sem þú þarft ef þú villt vinna Sonicitor stríðið."

"Ég vissi það, en þú verður að veiða Sauronimcat fyrst og fá hann til að berjast fyrir þig." segir Luke. "Hann er uppá 12. hæð í rauða hellinum þar sem heitu orkugjafarnir eru. Þú verður að slökkva á inntakinu á 4. hæð og sprengja kassan á 7. hæð til að vekja hann."

"Já, ég verð að prufa það", svarar Hávar, "en fyrst verð ég að gera gat á græna Pringslingið fyrir utan svarta Wingdongið. . . . . . . . . . ."

Svona gekk samtalið alla leiðina... Og ekki bara í dag heldur alla daga.

Þeir eru í gönguferð með skátunum í dag og svo aftur í nótt. Þeir eru að æfa sig fyrir Dove Treck ferð sem þeir ætla í með helling af öðrum skátum.

Hvað ætli þeir tali um meðan þeir eru að ganga?

Tölvupóstur frá Tony Blair

Ég fékk tölvupóst frá forsetisráðherranum okkar, honum Tony Blair, í morgun!

Það væri kanski merkilegt ef sami póstur hafi ekki farið til 1,798,184 manns. Þetta var vegna þess að það var undirskriftasöfnun á netinu til að mótmæla hugmyndum um að hafa GPS tæki í öllum bílum og skattleggja svo mannskapinn fyrir hvað þeir keyra mikið, hvar þeir keyra og hvenær. Ég skrifaði undir fyrir nokkrum vikum. Listanum var svo lokað í gær og bréf sent til allra sem skrifuðu undir, 1,798,184 manns. Ég efast um að Tony hlusti nokkuð á þetta. Bréfið hanns var svaka langt en fullt af þessu venjulega bla, bla, bla. Ég er viss um að það verður haldið áfram að plana þetta og prufa einhvernstaðar en það á eftir að taka mörg ár.

Engin Jónsi í Helsinki

Við vorum í mat hjá Chris og Dave á laugardaginn og horfðum á Söngvakeppnina á tölvunni þeirra. Það var heill hópur að fylgjast með keppninni þó að þau skildu ekkert hvað var sagt og allir voru sammála um að "Segðu mér" væri besta lagið. Það var þessvegna algert sjokk þegar það komst ekki einu sinni í top þrjú, en svona fór það. Gamli rokkarinn han Eiríkur fer til Helsinki í staðinn fyrir hann Jónsa.

Við máluðum veggina í eldhúsinu í gær, sunnudag, með þeim lit sem okkur leist best á af þeim sem við höfðum prufað. Það lítur mikið betur út málað en ómálað (auðvitað) en ekki er Alison alveg nógu ánægð með litinn sem heitir "Cobble Stone" og er brúnleitur. Við verðum að fara aftur til B&Q og velja nýan lit.

Heil vika síðan síðast!

Heil vika síðan ég skrifaði síðast! Hvað hefur gerst síðan þá??

Eldhúsið er svotil tilbúið. Það var klárað að leggja gólfið í síðustu viku og það er alveg frábærlega flott. Flísarnar líta út eins og ljósleitur marmari og inn á milli er viðarlíki sem er eins og viðurinn í skápahurðunum. Það eina sem við eigum eftir að gera er að mála veggina. Við erum ekki búin að finna litinn en það hlítur að koma að því. Það eina sem er að angra okkur er þvottavélin. Stundum þegar hún er að vinda þá hristist hún svo mikið að hurðin sem er framaná opnast og lokast með skellum. Við höfum verið að kvarta og það eru karlar búnir að koma og skoða en allt virðist vera í lagi. Hurðini er haldið aftur með segulstáli og þeir ætla að senda okkur annan segul. Kanski það virki en við erum ekkert alltof ánægð.

Snjórinn sem við fengum í lok síðustu viku var horfinn eftir tvo daga en það lömuðust allar samgöngur. Ég fór á skrifstofuna í Coventry á föstudaginn og seinnipartinn fór að snjóa aðeins meira. Ekkert mikið en hitinn fór niður í frostmark þannig að krapið á götunum fór að frjósa og það var svakalega seinlegt að komast heim. Sérstaklega á minni götunum þar sem voru brekkur. Þar voru langar biðraðir og allt gekk voðalega hægt. Svo fór allt að hlýna og það hefur verið 10 stiga hiti og fínt veður alla síðustu viku.

Krakkarnir eru búir að vera í hálfannarfríi þessa vikuna en fara aftur í skólan á mánudaginn. Þau eru búin að fara í ten pin bowling og bíó og hitta vini sína. Bara gaman hjá þeim.

Við Alison fórum út að borða á degi heilags Valentínusar sem var indælt. Við fórum á indverskan veitingastað í Henley. Daginn eftir, 15. feb, kom Ron tengdapabbi í mat til okkar en hann átti afmæli þá. Sami dagur og Boggs systir; til hamingju með daginn Bogga!

Ég hef ekki þurft að vera í Manchester en hef verið í skrifstofu okkar í Coventry. Það er ekki hægt að vinna heima þegar krakkarnir eru þar líka. Það er endalaust ónæði. Ég býst þó við að vera í Manchester mestalla næstu viku.