Brjáluð vika

Svakalega er ég orðinn þreyttur.

Ég er búinn að vera í Manchester síðan á Mánudaginn og kemst ekki heim fyrr en á morgun. Planið var að fara heim í dag en þetta er búin að vera brjáluð vika, byrjað snemma á morgnanna og hætt seint á kvöldin.

Ég ætlaði að setja upp nýja útgáfu af hugbúnaðinum sem við erum að vinna að þannig að ég var viðbúinn því að vinna mikið en svo hrundi gangnagrunnurinn af á öðrum server og ég varð að koma honum aftur í gang svo hinir strákarnir gætu haldið áfram að vinna. Þetta leit illa út til að byrja með en ég er búinn að koma honum í gang og er næstum búinn að uppfæra nýja hugbúnaðinn.

Helgarfrí

Það hefur ekki verið mikið um skriftir hér þessa vikuna. Ég hef verið í Manchester næstum allan tímann og hef verið dálítið stressaður, ef það getur kallast stress þegar ég á í hlut. Það er búið að vera mikið að gera og ekki nógur tími til þess. Og svo er þessi hugbúnaður sem við erum að eiga við ekki nógu samvinnuþíður.

Þegar ég var að taka til í morgun fór ég að róta í kassa með gömlum kasettuspólum frá því í gamla daga. Ég fór að spila þær og það rótaði upp minningum frá því þegar ég var í Reykjavíkinni og bjó hjá ömmu á Hringbrautinni. Ég átti líka margar stundir með Steinari Þorsteinns í litlu kjallaraíbúðinni hanns á Grenimelnum þar sem við spiluðum tónlist á meðan við leystum vandamál heimsins. Það voru skemmtilegir tímar.

En aftur í nútímann. Við Alison tókum okkur til áðan og byrjuðum að rífa niður veggfóðrið og viðardrasl af veggjunum í holinu og stiganum. Við þurfum að láta endursmíða stiga handriðið, skimma yfir veggina og mála þá og leggja nýtt gólf. Þetta á eftir að taka svolítinn tíma, ég er aldrei heima og við erum ekki búin að panta neina verkmenn. En allavega erum við byrjuð á verkinu.

Í kvöld ætlum við svo á "dog racing" með Guðrúnu og Magnúsi (hann á afmæli í dag: Til hamingju með dagin!) og Bob og Yvonne (sem eru nágrannar okkar). Það verður farið út að borða og veðjað aðeins á hundana.

Velkomin á Toppinn

Þá er hún Ragnheiður systir mín búin að ná þeim merka áfanga að vera orðin fertug.

Hún gerir mikið af því að klífa fjöll og nú er hún búin að klífa fjall lífsreynslunnar og kominn á toppinn. Sem betur fer er þetta fjall eins og fjöllin fyrir vestan, flöt að ofan, þannig að það er hægt að ganga langa lengi áður en maður þarf að fara niður aftur. Þetta fjall er eins og önnur fjöll, það er hægt að lenda í ógöngum og sjálfheldum og það eru skriður sem geta verið erfiðar yfirferðar. En svo eru líka berjalautir sem er gaman að staldra í og það eru margir staðir á leiðinni þar sem gaman er að stoppa og virða fyrir sér útsýnið en það jafnast ekkert á við það að vera komin upp á toppinn.

Til hamingju með daginn systir góð!

Dánarfregnir og Jarðarfarir

Við Alison fórum í jarðarför í gær. Tim, faðir Clarire (sem er gömul vinkona Alison) dó fremur óvænt á mánudaginn í síðustu viku. Ég veit ekki ef einhverjir muni eftir Clarie. Hún kom og heimsótti okkur Alison þegar við vorum í Breiðadal.

Tim var ekki trúaður maður en presturinn sem jarðsetti hann þekkti hann vel og hún hafði oft haft samræður við hann um trúarbrögð og pólitík. Athöfnin var því oft skondin þegar hún rifjaði um samræður þeirra þó hún hafi verið dapurleg líka.

Þetta er ekki eina dauðsfallið því fyrrverandi vinnufélagi Alison dó á sama degi og Tim og hún verður jarðsett á morgun.

Unglingar á MSN

Krakkarnir byrjuðu í skólanum í síðustu viku og hlutirnir eru að komast í fastbundið form hjá þeim, skóli, skátar, dans, leiklist, o.s.f.v.

Hávar er greinilega árinu eldri og hverfur oft með vinum sínum á kvöldin til að leika sér (eins og maður gerði í gamladaga í Vesturberginu). Svo er hann oft á MSN að spjalla við vini sína og það eru margar spjallrásir í gangi í einu. Margir af þessum MSN vinum hanns eru stelpur sem hann er farinn að hafa mikinn áhuga á, sérstaklega vegna þess að sumir vina hanns eru komnir með "kærustur".

Allt þetta spjall fer fram á sérstöku tungumáli sem er ekki auðvelt fyrir gamla karla eins og mig að skilja:

hey
sup
j/cu
same
wut r u doing 2nite
n2m
cool

Hvað þýðir þetta rugl? Ég varð að tékka á þessu og þýðingin er einhvernvegin svona:

Hey
What's up?
Just Chillin'. You?
Same
What are you doing tonight?
Nothing too much
Cool

Svona gengur þetta fram og til baka.

Gvöð hvað maður er orðinn gamall!

Vel heppnað sumarfrí

Þá erum við komin heim úr vel heppnuðu sumarfríi. Reyndar komum við heim á þriðjudaginn en ég fór beint í vinnuna dagin eftir og það hefur verið of mikið að gera við það og að undirbúa krakkana fyrir skólann til að skrifa eitthvað um ferðina á blogginn þar til nú.

Þetta var alveg æðislegt frí þó að það byrjaði aðeins erfiðlega. Fyrst voru einhver vandræði með vegabréfið mitt á flugvellinum í Birmingham. Vandræðin voru eftirnafnið mitt en á vegabréfinu er það bara Bjarnason en allstaðar annarstaðar (ökuskírteini, visakort o.s.f.v.) er það James-Bjarnason. En eftir nokkra bið var okkur sleppt í vélina.

Við millilentum svo í Frankfurt og þar misstum við næstum því af vélinni. Við gerðum okkur ekki grein fyrir því hve flugvöllurinn var stór og á endanum urðum við að hlaupa. Við fengum smá skammir fyrir en seinkuðum þó ekki flugtaki.

Í Vínarborg fórum við til Alamo til að ná í bílaleigubílinn okkar en bíllinn sem við áttum að fá var hvergi að finna. Á endanum fundu þeir Hyundai jeppa sem við gátum fengið fyrir sama verð sem við vorum hæstánægð með.

Eftir allt þetta fór allt batnandi. Við keyrðum til Balaton vatns í Ungverjalandi og vorum í viku nálægt Hevíz. Þar er mikið af heitum laugum sem við fórum oft í. Við fórum líka í siglingu á Balaton vatni, skoðuðum kastala og sáum sviðsetta bardaga miðaldariddara.

Seinni vikuna gistum við á öðrum stað, rétt hjá landamærum Slóvakíu og Króatíu. Við fórum yfir landamærin til að skoða og það er alveg ótrúlegt hvað það er augljóst að maður er í öðru landi þó að landslagið sé það sama. Í Ungverjalandi eru húsin í þorpunum lítil eins hæða hús og ekki mikið um viðhald á þeim en hinumegin við landamærin eru þau á tveimur hæðum með svölum og blómakössum.

Við fórum til Búdapest á þjóðhátíðardaginn þeirra (20. ágúst) og það var allt fullt af skrúðgöngum og herflugvélar flugu yfir. Um kvöldið var svo flugeldasýning þó að það munaði litlu að það yrði að aflýsa henni. Það kom þessi fíni þrumustormur og allir þeir sem voru saman komnir þar sem við vorum (Castle district) voru sendir í burtu því á sama degi á síðasta ári skeði það sama nema hvað stormurinn var verri og fjöldi fólks slasaðist þegar mannfjöldinn byrjaði að hlaupa í skjól og einhverjir dóu líka. En þegar stormurinn var búinn fór flugeldasýningin í gang. Daginn eftir héldum við áfram að skoða borgina og fórum í siglingu á ánni. Okkur fanst mikið gaman af Búdapest og langar til að fara þangað aftur.

Við fórum líka í dagsferð til Graz í Austurríki sem var gaman. Miðborgin er ekkert voða stór og það er auðvelt að ganga um og skoða allt.

Við enduðum fríið á því að fara til Vínarborgar og gistum þar í þrjár nætur. Við vorum ekkert alltof hrifin af Vín þó að byggingarnar séu fallegar. Það var alltof mikið af túristum og hún ilmaði ekkert alltof vel.

Þessvegna tókum við okkur til og keyrðum útúr borginni og til Schneeberg sem er hæsta fjallið í nágrenni Vínar, 2076 metrar. Við tókum sérstaka lest upp í um 1800 metra hæð og svo gengum við afganginn upp á toppinn. Þetta var alveg frábært og útsýnið einstakt. Það var mikið betra að vera í svalanum á toppnum heldur en í hitamollunni í borginni.

Síðasta daginn í Vín fórum við aftur inní borgina og það var ekki alveg eins mikið um túrista og mikið skemmtilegra. Við fórum í skoðunarferð í kerru sem var dregin af tveimur hestum og svo enduðum við kvöldið með því að horfa á hluta af óperu á risastórum skjá fyrir framan ráðhúsið.

Þið verðið að bíða aðeins með að sjá myndirnar því ég verð að velja úr yfir 500 myndum sem ég tók.

Loksins...

Þær sálir sem kíkja hingað verða að afsaka hvað ég hef verið latur að skrifa.

Það eru tvær ástæður fyrir því:

Fyrst ástæðan er að það hefur verið mikið að gera í vinnunni. En það er svosem ekkert óvenjulegt, ég er alltaf að þeysast út og suður. Þessa vikuna er það: Kent, Manchester, Glasgow. Og vegna þess að þetta er síðast vikan áður en ég fer í sumarfríið verð ég að sýna hinum strákunum hvernig hlutirnir sem ég hef verið að vinn að, virka.

Hin ástæðan fyrir því hve pennalatur ég er: Breska sumarið er loksins byrjað. Eftir vikur og mánuði hefur hætt að rigna, flóðin hafa sjatnað og almennilegt veður komið í þess stað, með BBQ partíum, picnic ferðum og þessháttar sem er mikið betra heldur en að blogga.

Hávar kom úr vikuferðalagi með skátunum á sunnudaginn. Það var víst voða gaman (auðvitað). Þeir fóru á aðalsvæðið á fimmtudaginn en annars tjölduðu þeir nálægt Alcester þar sem farið var í kæjak ferðir, búnir til tunnuflekar, farið í kappakstur og fleira gaman. Hann er komin með góðan lit því sem betur fer byrjaði sumarið þegar þeir lögðu af stað.

Lindsey hefur haft mikið að gera með mömmu sinni á meðan Hávar var í burtu og þær hafa verið í því að gera skemmtilega hluti. Hún hefur fengið vinkonur í heimsókn og heimsótt aðrar, farið í dýragarð, leikið sér á vatnsrennibrautinni sinni í góða veðrinu og margt annað.

Við erum að vera tilbúin að leggja í sumarfríið okkar. Sem betur fer er aðeins farið að kólna í Ungverjalandi. Það er ekki lengur yfir 4o° heldur um og rétt yfir 30° sem er þolanlegt. Við erum öll svakalega spennt.