Jólaörtröð

Þá eru Jólin alveg að koma.

Við Alison fórum út að versla aðeins í jólamatinn í morgun og hvílík örtröð. Það var svona líka svaka löng biðröð af bílum fyrir utan Tesco, því bílastæðin voru öll full. Við snérum við og fórum til Morrisons í staðin. Það var svosem ekkert betra þar en biðröðin inn á bílastæðin var ekki eins löng.

Inni í búðinni voru allir að berjast um að fá grænmeti og annað ferskt og inkaupakerrurnar voru að rekast saman út um allt. Alison var stressuð til að byrja með en mér fanst þetta allt voða fyndið og á endanum vorum við farin að hlæja að öllu saman. Gaman að fylgjast með fólkinu.

Í gærkvöldi fórum við til vina í mat, pöntuðum kínverskt "take-away" og höfðum það gott.

Í dag ætlum við líka að taka því rólega. Ég var að raka upp laufum í garðinum og fyllti fjóra stóra svarta ruslapoka sem ég verð að fara með uppí "Sorpu" . Svo erum við að spá í að fara í bíó. Annars fóru Alison og krakkarnir í bíó í gær. Alison, Lindsey og vinkona hennar fóru á Enchanted sem þeim fannst voða gaman af en Hávar fór með vini sínum á The Golden Compass.

Blogged with Flock

Beyglaður bíll

Ég lenti í smá óhappi með bílinn minn á helginni.

Ég skrapp með Lindsey inn í bæ til að versla aðeins fyrir jólin og lagði bílum í bílastæði. Ég bakkaði inn í stæði, eins og ég geri venjulega, en svo fattaði ég að stæðið var bara fyrir fatlaða þannig að ég fór áfram í stæði fyrir framan mig.

Þegar við vorum búin að versla og vorum að fara heim athugaði ég ekki að það var stálbiti (þakstoð) við hliðina á bílnum. Ég byrjaði að beygja of snemma og skellti bílnum í bitann og beyglaði farþegahurðina og braut spegilinn af.

Árans óheppni, en það er ekkert við það að gera. Maður borgar víst tryggingafélögunum fyrir að sjá um svona lagað og engin þörf á að hafa áhyggjur yfir neinu.

Við lentum við í smá vandræðum með jólakalkúninn á helginni. Hann var í gamla frystinum í bílskúrnum og þegar ég skrapp þangað með eitthvað annað sá ég að allt var þar hálffrosið.

Frystirinn hafði gefið sig. Það var eins gott að þetta uppgötvaðist ekki á jóladag.

Það var ekkert annað að gera en skutlast út í búð og kaupa annan og til að láta ekkert fara til spillis elduðum við þann sem var farinn að þiðna og borðuðum í gær. Ron tengdapabbi og Lynn vinkona Alison komu í mat því það var nóg af kjötinu.

Jólatréð var skreytt fyrir viku og jólastemmingin er aðeins farin að láta sjá sig þó að anddyrið sé óklárt.

Blogged with Flock

Hörður og Árný

Við fengum frekar óvænta heimsókn á helginni.  Hörður bróðir hafði samband við mig um miðja síðustu viku.  Hann og Árný voru á leið til London í helgarreisu og ætluðu að kíkja á okkur.

Við vorum í algeru drasli.  Nýbúið að múra veggina en ekki búið að ganga frá neinu en það varð bara að hafa það.

Þau komu svo til okkar á laugardaginn en því miður var veðrið frekar leiðinlegt (blautt) þannig að það var ekkert hægt að fara með þau út að keyra eða að ganga.  Og við vorum frekar upptekin við að skutla Hávari hingað og þangað en við fórum með þau inn í bæ að versla og svo fórum við út að borða um kvöldið. 

Þau fóru svo aftur til London á sunnudagsmorgun. 

Takk fyrir komuna!

Þetta sem Hávar var að þeysast í var fyrst ferð með vinum í The Snowdome í Tamworth og svo í partý með leikhúshópnum.

Blogged with Flock

Crowded House

Við Alison fórum á Crowded House tónleika með nágrönnum okkar, Bob og Yvonne á mánudagskvöldið. Þetta voru alveg stórgóðir tónleikar og við skemmtum okkur vel. Yvonne er frá Nýja Sjálandi eins og hljómsveitin.

Þeir byrjuðu á að spila lög af nýju plötunni sinni en það sem allir voru að bíða eftir voru þessi gömlu góðu sem komu á endanum og þeir voru klappaðir upp aftur og aftur.

Frábær skemmtun.

Blogged with Flock

Önnur vika liðin

Við erum búin að vera að bíða eftir verkmönnum til að klára andirið, stigann og holið og í gær kom múrarinn. Hann ætlaði að byrja hjá okkur um miðjan desember en það losnaði eitthvað til hjá honum. Hann kom semsagt í gær og rústaði öllu, braut af múrhúð sem var farin að springa og fyllti aftur í holurnar. Svo setti hann nýjar gifsplötur í loftið. Hann ætlaði að koma í dag og halda áfram en gat það ekki því frændi hanns dó í nótt.

Vonandi kemur hann á morgun því við erum í algeru drasli.

Alison er úti að skemmta sér með vinkonum sínum úr vinnunni í kvöld á meðan ég er að sálast í hálsinum og bakinu. Ég er búinn að vera vinna heima þrjá daga á viku sem er frábært en aðstaðan er ekki svo góð. Það er ekkert þægilegt að sitja við borstofuborðið í borðstofustól að pikka á tölvuna. Ég verð að finna mér betri stól.

Ég er annars að prufa nýjan browser þessa dagana sem heitir Flock. Ég hef notað Firefox hingað til en það hefur alltaf verið vandamál með hvað hann notar mikið minni. Flock er Firefox í nýjum umbúðum með skemmtilegar nýjungar og hann notar ekki eins mikið minni. Ég sé á blogginum hennar Boggu að hún er farin að nota Flock líka.

Blogged with Flock

Tattoo og Thanksgiving

Á laugardaginn fórum við með Guðrúnu og Magnúsi á Birmingham International Tattoo sem er sýning lúðrasveita hjá hernum og annað skilt. Ron tengdapabbi fór á þetta um árið og fanst mikið gaman af þannig að Alison langaði að skella sér líka.

Eitthvað var þetta öðruvísi en við bjuggumst við. Ekki slæmt bara ekki eins flott og við höfðum ímyndað okkur. Kanski var það vegna þess að salurinn í NIA er svo stór. Inn á milli voru önnur atriði eins og fallbyssukeppni, hunda "flyball", fimleikar, og diskódanshópur. Ég er ekki alveg viss hvað sumt af þessu á við herinn.

Skemmtilegustu hljómsveitirnar komu frá Belarus og Ítalíu.

Belarus var í hermannalegum fötum og svo kom söngvari inn með þeim sem leit út eins og hershöfðingi. En hljóðneminn virkaði ekki almennilega fyrir hann og fyrsta lagið söng hann án þess að nokkuð heyrðist í honum (það átti að vera "Volga, Volga"). Ég var alveg eins að búast við því að hann myndi draga upp byssuna sína og skjóta á liðið fyrir að vanvirða hann svona. Og það var ekki betra á síðasta atriðinu þegar allar hjómsveitirnar komu saman, þá komu tvær sópransöngkonur og byrjuðu að syngja með hershöfðingjanum og hvað haldiði: hljóðneminn hanns virkaði ekki í þetta skifti heldur.

Ítalirnir voru fyndnir. Þeir hafa fáránlega hatta, með heilmiklum fjaðrakúf, og þeir gengu ekki um eins og hinar hjómsveitirnar heldur hlupu þeir útum allt með trompetana sína.

Svo voru auðvitað Skotarnir þarna með sekkjapípurnar sínar.

Ég efast um að við förum aftur á næsta ári. Það er best að prufa eitthvað annað.

Á sunnudaginn fórum við í heimsókn til Bob og Yvonne. Þau áttu heima í USA í einhver ár og þau héldu uppá Thanksgiving (í USA var það á fimmtudag en það gekk betur upp á helginni í UK). Það var gaman og mikið af góðum mat.

Blogged with Flock

Fyrsti snjór vetrarins

Klukkan hálf tíu í gærkvöldi kom Lindsey hlaupandi niður (hún átti að vera farin að sofa) og lét okkur vita með miklum hávaða að það væri farið að snjóa, og mikið rétt, úti fyrir var þessi fallega drífa og flestallt hulið hvítu.

Hún var svo spennt að hún gat varla farið að sofa aftur.

Það var búið að vera ískalt allan daginn og eilíf rigning sem svo varð að þessari fallegu snjókomu.

En dýrðin var ekki langlíf.

Klukkutíma seinna var farið að rigna aftur og þegar við fórum á fætur í morgun var allt horfið.

Snjómyndir á BBC