Nú er það svart...
Svakalega var morgunhimininn svartur þegar ég lagði af stað í vinnuna í morgun. Ég legg venjulega af stað um 6:30 (þegar ég vinn í og við London) og það hefur verjulega verið stutt í morgunroðann, en í morgun var skýað að suddi og kolniðamyrkur. Sem betur fer á það ekki eftir að gerast mikið lengur því breski sumartíminn breytist á síðasta sunnudegi í octóber og fer þá aftur um einn tíma (sami tími og á Íslandi). Bjartari morgnar en dimmri kvöld.
Hávar fer í annann leiðangur með skátunum á helginni. Þeir ætla að fara í siglingu um skipaskurði hérna í grendinni. Þeir gista á bátnum í þrjár nætur og svo verða þeir að koma sér í gegnum heilmargar skipaliftur (locks). Ætti að vera ævintýri fyrir þá.
Annars eru krakkarnir í hálfannar-fríi frá skólanum alla næstu viku.
Við Alison vorum að koma heim af tónleikum með Tom Jones í kvöld. Það voru ódýrir miðar að ganga þar sem Alison er að vinna því þau höfðu ekki náð að selja þá alla. Hún fékk fjóra miða og við fórum með vinafólki okkar. Þetta var ágætis skemmtum þó að þetta er ekki mússík sem höðvar sérstaklega til mín. Hann hefur ennþá góða rödd karlinn og hann svitnar alveg ofsalega. Skyrtan hanns var alveg rennandi blaut af svita þegar hann fór úr jakkanum, og ég meina rennandi blaut. Hann söng blöndu af gömlum og nýjum lögum (gömlu lögin eru mikið betri) en það var sama hvað hann söng, hann fékk alltaf jafn góðar móttökur frá kvennþjóðinni.



