Brúðkaupsveisla

Við komum heim í kvöld úr helgarreisunni okkar til Exeter þar sem við vorum viðstödd giftingu hjá vinum okkar. Athöfnin var einföld og góð og svo var veisla á eftir sem var mjög skemmtileg. Veðrið var frábært enda á þetta víst að vera heitasti Apríl í 300 ár.

Það kom smá jarðskjálfti í suðurhluta Englands á laugardagsmorguninn en við fundum ekki fyrir honum. Vissum ekki af neinu fyrr en við sáum fréttirnar í morgun.

Á leiðinni heim frá Devon stoppuðum við í Killerton til að skoða hús (skrítið, bleikt á litinn) og fallega garða.

Helgin er framundan

Útidyrahurðin er loksins komin í lag. Þeir komu hingað tveir karlar í gær, tóku hurðina og karminn í burtu, skiptu um það sem passaði ekki nógu vel og skelltu svo öllu saman aftur og gengu frá.

Þetta lítur mikið betur út núna.

Þá er komin föstudagur og helgin framundan. Við erum að fara í giftingu á morgun. Martin og Kay voru nágrannar okkar (svoleiðis, ekki langt frá) og Alison og Kay hafa verið vinkonur í mörg ár. Þau fluttu til Devon fyrir ári síðan og nú eru þau að fara að gifta sig í Exeter.

Við ætlum að leggja af stað um morguninn og fara á hótel til að skifta um föt áður en við förum í veisluna. Krakkarnir koma líka og Hávar ætlar að prufa að fara í nýju jakkafötin (þið vitið, þessi sem tíndust á leiðinni til Englands en komu svo í leitirnar). Við verðum eins og tvíburar, báðir í eins fötum.

Við komum svo heim á sunnudaginn. Ætli við reynum ekki að finna okkur eitthvað gaman að gera á heimleiðinni.

Slæmar fréttir fyrir Súperman?

Fundur á Kryptonite í Serbíu eru slæmar fréttir fyrir Súperman því samkvæmt sögunni á Kryptonite að eyða öllum ofurkröftum hans.

En kanski virkar þetta ekki á hann því þó að það hafi sama efnasamband og í sögunni (sodium lithium boron silicate hydroxide) þá er það ekki í stórum grænum kristöllum heldur eru þeir agnarsmáir og hvítir.

Kanski er ennþá möguleiki að hann geti bjargað okkur frá okkur sjálfum.

Safari Park

Það er engin lát á skemmtilegheitunum hjá Hávari. Í dag er hann með vini sínum í Safari Park. Gaman hjá honum.

Alison fór til Worchester að versla með vinkonu sinni. Við förum í brúðkaup bráðlega og hana vantar eitthvað til að fara í.

Þannig að það er bara ég og Lindsey heima, og við erum að fara í hjólreiðartúr. Bæ!

Snowdome

Í kvöld, meira en mánuði eftir afmælið hans Hávars, fórum við með hann og nokkra vini í afmælispartý til "The Snowdome" þar sem þeir renndu sér í alvöru snjó. Þetta var svakalega gaman hjá þeim og við erum mjög ánægð með kvöldið. Ég gleymdi að taka myndavélina með mér en tók þessar með símanum.

Eftirminnilegur síðasti vetrardagur

Hvað er að ske?

Fyrst er það stórbruni í Austurstræti og núna er allt að sjóða uppúr á Laugaveginum.

Hvað á eftir að gerast næst því "allt er þegar þrennt er".

Eftirminnilegur síðasti vetrardagur!

Útidyrahurð

Við pöntuðum okkur nýja útidyrahurð áður en við fórum í páskafríið okkar og þeir komu í gær til að skella henni í.

En það er ekkert vandræðalaust.

Gamla hurðin og hliðarglugginn voru rifin út og nýtt sett í staðinn en þegar það var svotil allt að ganga saman þá sér Alison (ég er ennþá í Manchester) að glugginn passar ekki nógu vel við gluggakarminn. Það er stærðar rifa sem verður erfitt að fylla. Karlanginn sem var að vinna við þetta varð að fara heim án þess að hafa klárað jobbið.

Snemma í morgun hringdi Alison fyrirtækið og þeir sendu skoðunarmann strax sem samþykkti að þetta væri ekki nógu gott. Þeir verða að láta smíða annann ramma með glugga sem vonandi verður tilbúinn í lok næstu viku og vonandi passar hann!

Má bjóða þér byssu?

Það er varla um annað rætt í fréttum en fjöldamorðin í tækniháskólanum í Virginíu í gær. Bandaríkjamenn eru ekki ókunnugir skólamorðum en 32 skotnir til bana er óhugnanlegt met en svona vilja þeir hafa þetta því ekki ætla þeir að breyta byssulögunum, ó nei. Ég heyrði vitnað í einhvern kana í sjónvarpsfréttunum í morgun þar sem hann sagði að ef aðrir námsmenn við skólann hefðu haft byssur á sér þá hefðu þeir getað skotið byssumanninn niður. Hverskonar hugsun er það?

Það er augljóst að það er alltof auðvelt að ná sér í byssu í bandaríkjunum:

"Hvað ert þú gamall góði?"
"Ég varð átján ára í gær"
"Og áttu nokkuð við geðræn vandamál að stríða?"
"Auðvitað ekki!"
"Það er nú gott. Nú þarf ég bara að athuga hvort þú sért á sakamannaskrá.... Nei, allt hreint. Hvernig byssu viltu fá þér?"
"Þessi þarna lítur vel út....."

Er eitthvað vit í þessu?

Sumarblíða

Hún er ekki amarleg sumarblíðan þessa dagana, 25 stiga hiti um miðjan Apríl. Við borðuðum úti í garði í kvöld, BBQ , salad og bjór. Mmmm.

Við höfum ekki séð mikið af Hávari síðan við komum heim úr fríinu. Hann fór beint í "sleep-over" afmælispartý hjá vini sínum á föstudaginn, í gær fór hann til annars vinar síns og var þar allan daginn og í dag hefur hann verið úti með vinum líka. En hann fer svo í skólann á morgun.

Lindsey hefur bara verið að dunda heima en skólinn hjá henni byrjar ekki fyrr en á þriðjudaginn þannig að hún og Alison ætla að hafa dömudag saman á morgun.

Sjálfur fer ég til Manchester í fyrramálið og verð þar frameftir vikunni.

Við erum komin heim

Þá er páskafríið okkar í Cornwall á enda. Það var vel heppnað og afslappandi.

Fyrstu vikuna gistum við í húsi í bæ sem heitir Hayle. Við tókum það á leigu frá gömlu konuni sem á fyrirtækið þar sem Alison vinnur. Veðrið var gott, dálítil gjóla en sólskin og gott gönguveður. Það er voðalega gaman að ganga eftir ströndinni hér í Cornwall, útsýnið er stórgert og tilkomumikið og svo eru litlar strendur inn á milli klettana. Á einum staðnum sáum við hóp af selum sem voru að spóka sig, trúlega um 80 stykki. Við fórum líka með krakkana til Flambards sem er skemmtigarður þar sem við skemmtum okkur vel á rússíbönum og parísarhjólum. Við fórum einnig til Sennen Cove og gengum til Lands End sem er vestasti hluti Englands.

Seinni vikuna fórum við til Mawgan Porth og gistum í sama húsinu sem við höfðum í páskafríinu okkar í fyrra. Chris, systir Alison og fjölskylda hennar og Ron pabbi hennar voru þar líka. Þaðan fórum við í fleiri gönguferðir eftir ströndinni og lékum okkur þar með krökkunum í fjörunum. Veðrið varð bara betra og betra, heiðskýrt og hlýtt, alveg eins og það væri mitt sumar.

Í fyrra dreifðum við öskunni hennar Dot við ströndina hérna því hún og Ron komu hingað oft. Ron var búinn að kaupa bekk með nafnplötu til minningar um Dot og bekkurinn var á góðum stað í Newquay með fallegt útsýni eftir ströndinni.

Ég las tvær bækur í þessu fríi. Sú fyrsta var bók eftir Dan Brown sem heitir Digital Fortress, mjög góð spennusaga í sama ritstíl og hinar bækurnar hans sem ég hef lesið: The da Vinci Code, Angels and Demons og Deception Point. Hin bókin hét The Piano Tuner og er eftir Daniel Mason. Þessi var allt öðruvísi, saga af manni sem ferðast frá London til Burma árið 1886, á meðan Burmastríðin voru að ganga, til að stilla píanó. Sagan er alveg heillandi, falleg og spennandi með frábærum lýsingum á stöðum og fólki sem hann hittir. Ég held að það sé búið að gera mynd eftir sögunni þó ég hafi ekki séð hana en þegar maður les bókina er eins og maður sé að horfa á bíómynd.

Lands End

Lands End er vestasti hluti Englands. Fòrum ì gòdan göngutùr ì fràbæru vedri.