Ekkert gekk að ganga
Það varð ekkert af göngunni um Malvern í gær því það voru leiðinda skúrir allan dagin. En við höfðum fullt hús í kvöldmat í staðin. Lyn, vinkona Alison kom í heimsókn og svo gerði Luke, vinur Hávars. Ron kom svo til okkar um fjögur leitið.
Lindsey gerði mikið í því að dansa fyrir alla þá sem vildu horfa á; ballett, jazz, ballroom....
Þetta stutta blauta frí er búið hjá mér og ég er komin aftur á minn stað í Manchester. Á næstu helgi verður staðið í því að flytja skrifstofuna í nýtt húsnæði. Það verður ennþá í nágrenni Manchester en bærinn heitir Sale. Nýja skrifstofan á að vera voða góð en það er víst lítið um bílastæði og ég get ekki vonast til að fá pláss. Ég er ekki alveg búin að plana þetta en vonandi get ég fundið hótel í grendinni þar sem ég get lagt bílnum og svo gengið í vinnuna. Þetta á allt eftir að reddast.
Svo verður mamma á ferðinni í Glasgow vikuna þar á eftir. Kanski ég athugi með að vinna þaðan í nokkra daga svo maður geti heilsað uppá hana. Það yrði gaman ef það tekst.
Liverpool og Milan fara bráðum að byrja að sparka boltanum úti í Grikklandi og það verða allir límdir við skjáinn til að fylgjast með.
Það er ekki mikið um nám hjá Hávari í skólanum þessa vikuna. Stór hópur nemenda er í skólaferðalagi í Frakklandi en hinir sem heima sitja gera bara eitthvað gaman í staðinn. Í gær var hann að dunda í leiklist, í dag er hann að baka eitthvað í skólaeldhúsinu og á morgun verður farið í 
Ég fór á fætur klukkan fjögur í morgun til að mæta tímanlega út á flugvöll (á leiðinni til Glasgow) en vélinni var seinkað um klukkutíma. Ég keypti mér bók að stytta mér biðina;
Krakkarnir hafa haft mikið að gera þessa helgina við að skemmta sér.
Það verður ekkert horft á Júróvisíon í kvöld, það er menning á hærra stigi en það sem bíður okkar.
Mikið væri nú gaman að vera í Reykjavík og fylgjast með stemminguni í kringum
Húsið hefur verið fullt af veiku fólki mestalla vikuna. Alison og Hávar hafa bæði verið voðalega slöpp með höfuðverk, listleysi og þessháttar.
Evrópusambandið er
Ég er í London í nokkra daga að aðstoða við að koma litlu verkefni í gang. Ég gisti á venjulega á sama hótelinu þegar ég er hérna og í kvöld er ég á efstu hæðinni með gott útsýni yfir London og einnig yfir aðflugsleiðina að Heathrow flugvellinum. Það sýnir sig hvað manni getur leiðst að hanga einn á hótelherbergi að ég fór að fylgjast með aðfluginu fyrr í kvöld. Það er allveg ótrúlegt hvað flugvélarnar koma þétt inn. Það er aldrei meira en tvær mínútur á milli þeirra, venjulega aðeins ein eða ein og hálf mínúta. Ég gat alltaf séð fjórar vélar í loftinu í einu, hverja á eftir annari.
En svo hætti ég að fylgjast flugvélunum út um gluggann þegar það byrjaði þáttur í sjónvarpinu , "
Krakkarnir hurfu fyrir hádegið til vina og við Alison gripum tækifærið til að taka aðeins til og henda drasli. Það er allveg ótrúlegt hvað það sankast mikið að hlutum í kringum mann sem maður vill ekki henda strax en nokkrum árum seinna skilur maður ekkert í afhverju maður var að geima allt þetta drasl. Endurnýtingunartunnan okkar er orðin full af papírsdóti, gömlum bókum og bæklingum og ég fór með 3 svarta plastpoka fullum af öðru dóti og svo helling af fötum út í "Sorpu".
En þessi pistill um Ísland var um umræðuna um stækkun álversins í Straumsvík og önnur svipuð málefni um stóriðju á Íslandi, sérstaklega þar sem kosningarnar eru að byrja. Hún spjallaði þar við forsetann, forsetisráðherrann og aðra pólítíkusa og einnig almenning sem var annaðhvort með eða á móti stóriðju. Það var líka rætt um Kárahnjúkavirkjun og álverið á austurlandi. Það var líka minnst á að 
